Μια ενδιαφέρουσα και εφ'όλης της ύλης συνέντευξη έδωσε ο Κώστας Βρεττάκος, γιος του μεγάλου Έλληνα ποιητή Νικηφόρου Βρεττάκου, στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη. Μεταξύ άλλων μίλησε για τον πατέρα του και το νέο του βιβλίο Ασκήσεις περιέργειας.
Στην ερώτηση πως ήταν σαν άνθρωπος ο Νικηφόρος Βρεττάκος, ο Κώστας Βρεττάκος ανέφερε:
Φοβάμαι πως οποιαδήποτε περιγραφή, ενός λιγόλογου ανθρώπου, που κύρια χαρακτηριστικά του ήταν η ηπιότητα και η σιωπή, είναι αδύνατη σε λίγες γραμμές. Σαν ήμασταν παιδιά, με την αδελφή μου Ευγενία, ζούσαμε σε ένα καθεστώς απόλυτης ελευθερίας. Στα χρόνια της εφηβείας μας, η σχέση με τον πατέρα μας έγινε φιλική. Τον αποκαλούσαμε με το μικρό του όνομα. Πρακτικά, με τη στράτευσή μου το 1960, απομακρύνθηκα από την πατρική μου στέγη. Επικοινωνούσα με τον Νικηφόρο με τη μέθοδο της αλληλογραφίας. Άρχισα να έχω πάλι έναν ουσιαστικό διάλογο μαζί του το 1972, όταν ανέλαβα να παίξω τον ρόλο του εκδότη των έργων του. Ζούσε τότε αυτοεξόριστος στο Παλέρμο.
Συγκλονιστική είναι και η αναφορά του στα παιδικά του χρόνια και την αντιμετώπιση του πατέρα του ως ποιητή εκείνη την εποχή, Το «μεγάλος ποιητής» είναι ένας χαρακτηρισμός που αποδόθηκε στον Νικηφόρο εκ των υστέρων. Στα παιδικά μου χρόνια άκουγα απλώς να λένε ότι, αυτά που έγραφε, μαζεμένος στο τραπέζι της κουζίνας, ήταν ποιήματα. Έτσι τα έλεγαν. Στην τυπική ερώτηση του δασκάλου τι δουλειά κάνει ο πατέρας σου, απαντούσα αμήχανα: ποιητής είναι. Αυτό ήξερα. Και οι συμμαθητές μου γελούσανε. Τι επάγγελμα ήταν αυτό; Θυμάμαι πως ο πατέρας μου ήταν άνεργος από το 1947 έως το 1952 και το μόνο που έκανε, όταν βρισκόταν φυσικά στο σπίτι, ήταν να γράφει συνεχώς. Μέρα και νύχτα. Χρειάστηκε να περάσω στην εφηβεία για να αντιληφθώ ότι το να είσαι ποιητής δεν είναι επάγγελμα.
Δείτε εδώ ολόκληρη την συνέντευξη του Κώστα Βρεττάκου στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη και το diastixo.gr.
Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου